آخه ما روی زمینی زندگی می‌کنیم که هر روزخودش رو دور میزنه

این سریال مختارنامه شده محفل آشتی من با تلویزیون، البته بهتر از خود سریال برنامه‌ای که بعد آن پخش می‌شود با حضور (تا حالا) ثابت دکتر جعفری دوانی که انصافاً اطلاعات و حافظه خوبی داره. امشب مجری برنامه هم با سه کلمه در تمجید از این حافظه افاضات فرمود، خودمونیش میشه “لنگ انداخت”.

توی اتاق داشتم کار می‌کردم و پرینتر هم چهارنعل می‌تاخت.
یکی زنگ زده . . . میگه صدای چیه؟ داری ظرف می‌شوری
گفتم آره، جای مایع ظرف‌شویی هم از جوهر UVدار Taxon استفاده می‌کنم. تحقیقات نشون داده که برای سلامتی بهتره

بهترین خبر برای کاربران وب فارسی، خبر لغو تحریم‌های کاربران ایرانی برای استفاده از امکانات برخی سرویس‌ها است که گوگل آغاز کننده این راه شد. طی اعلامیه‌ای که به‌تازگی در وبلاگ رسمی گوگل منتشر شده است، این شرکت بیان داشته تا از این پس، دسترسی کاربران ایرانی را برای استفاده از برنامه‌های گوگل ارث، پیکاسا و مرورگر کروم آزاد می‌گذارد.

و اما تیتر جالبی که “هواپيماي بدون سرنشين عمودپرواز با قابليت حمل مسافر” ایرنا زده دیگه نوبر بود
البته به روی خودتان نیاورید، احتمالا منظورش “بدون خلبان” بوده که در این وانفسای سوانح هوایی “که همه‌اش مشیت الهی است” همین نبود خلبان خودش کلی آپشن محسوب می‌شود. به جان شما !!!

خارجکی‌ها قرار میزارن توی رستوران توپ یا فلان پارک رویایی !! واقعاً چه حماقت‌هایی می‌کنن !
ما خیر سرمون قرار گذاشتیم بهشت زهرا (به جون مامانم اگه دروغ بگم) تازه با بازدید نیم ساعته از غسالخانه فضا رو کلی تلطیف و روحانی کردیم !!
غسال‌ها همه جوون و ترگل ورگل شده بودن، برای اولین بار در عمرم به این کار مثل یک شغل نگاه کردم و عجیب اینکه احساس چندش آوری پیدا نکردم که هیچ، نسبت به امواتی هم که بعضاً با وضع رقت‌باری آورده بودند و داشتن می‌شستن هم هیچ احساسی نداشتم !
فکر کنم خیلی بسیار زیادی متحول شدم. شاید بگردم یه دنده عقب برای روحیه‌ام پیدا کنم

زندگی راهی است که آخرش نوشته دور زدن ممنوع

میگم: حاجی، این همه کار خیر می‌کنی (ارواح همشیره ابوی) دست فلانی رو هم بگیر، آبرو داره، آدم مفتخوری هم نیست، روزگار سر ناسازگاری باهاش داره. راه دوری نمیره، شاید حکمتش همینه که امتحان خدا از تو باشه. . .

بعد نیم ساعت که دیگه پاشنه پام چسبیده بود بیخ گلوم . . . داره با حرارت تمام خالی میبنده که دوماه پیش فلان کردم واسش و بیست روز بعدش فلان و بنامش کردم و ده روز بعدش . . .
(بشتر از پنجاه روزه طرف بچه مریضش از بی‌پولی رو دستشه و عموجان اصلاً خبر نداره!!)

همینطور که داشت میگفت یاد یه حرفی از دوستم افتادم که:
بالای سیصد و هفتاد نفر به به جرم اینکه ادعا داشتند امام زمان هستند در یه بند اختصاصی توی اوین هستند!
با یه حساب سرانگشتی نزدیک شصت نفر از تعداد یاران ایشون هم بیشتر!

حالا خدا کنه خود آقا امام زمان (عج) قاطیشون نباشه…‏ انشاالله …

…نه، فردا نه

…چند ساعت بعد هم نه

…چند ثانبه دبگر هم نه… همین الان

برای مادرت یک کاری بکن

اگر زنده است دستش را

اگر به آسمان رفته است … قبرش را …

اگر پیشت نیست … یادش را …

اگر قهری…چهره اش را …

اگر آشتی هستی پایش را…

ببوس …

نرم‌افزار «ویراستیار ١» افزونه‌ای برای مایکروسافت وُرد (Microsoft Word) است که قابلیت‌های متعددی را برای کاربران فارسی زبان فراهم می‌کند. نرم‌افزار «ویراستیار ١ » امکان پشتیبانی از نسخه‌های متفاوت مایکروسافت وُرد و ویندوز را دارا است.

ویراستیار توسط «شورای عالی اطلاع‌رسانی» تهیه شده است

قابلیت‌های ویراستیار

دانلود ویراستیار١ به همراه تمام پیش نیازها
حجم فایل : 222MB

اینکه هرکدام تقصیر خود را (کمتر یا بیشتر از واقعیت) بپذیرد نیست.
این است که نمی‌پذیریم که دیگری کمتر از ما مقصر است !!

مشکل همچنان پابرجاست هرچند شاید به ظاهر حتی با وساطت دیگران حل شود.

کیفیمان هم کوک است که چقدر باگذشتیم !

احمد مجيدی، معاون کارآفرينی و مديريت بحران وزارت راه و ترابری ايران گفت که يکی از جعبه‌های سياه هواپيما پيدا شده است و پس از بررسی آن علت اصلی وقوع حادثه اعلام قطعی‌می‌شود.

تشخیص اینکه کار آفرینی و بحران مقولات کاملا مرتبط با هم هستن برای اولین بار توسط همین آقای وزیر کشف شده که جادارد دستگاه‌های مرتبط نسبت به ثبت این کشف مهم و همچنین درج در موسسه گینتس اقدام کنن که پس فردا اجانب نبرن تو سازمان ملل بنام خودشون ثبن کنن و ما مجبور بشیم هی بریم Vote بدیم و Like بزنیم که بهمون برگردونن.

وی افزود: از ۱۰۵ سرنشين اين پرواز ۱۱ نفر خدمه پرواز بودند که يک مهماندار زن، يک نفر از محافظان “که قاعتاً مرد بوده” پرواز و يک نفر ديگر از خدمه زنده مانده‌اند و خلبان و بقيه افراد کشته شده‌اند.

اینکه اون “یک نفر دیگر” جنسیت نداشته یا در حال طی مراحل تغییر جنسیت بوده به شما چه ربطی داره !

حميد بهبهانی، وزير راه و ترابری ايران تنها عامل سقوط هواپيمای مسافربری را «شرايط نامناسب آب و هوايی و عدم ديد کافی خلبان» دانست.

حالا داشته باشید که این وزیر کارکشته عزیزمون هنوز جعبه سیاه دوم پیدا نشده علت حادثه رو کشف کردن، ببین جعبه‌ها برسی بشه چه چیزایی کشف میشه
از نیروهای امدادی حاضر در منطقه عاجزانه درخواست می‌کنم برای حفظ آبروی مسافرین و خدمه هم که شده یا اون یکی جعبه رو پیدا نکنن یا اگرم پیدا شد خودشون سربه نیستش کنن.
خیر ببینین ایشالا

انصاف رو در نظر بگیریم و کمی ریخت و پاش از مخزن فسفرهامون داشته باشیم می‌بینیم کلاً دیگه هر حادثه‌ای تو مملکت ما طبیعی شده و آقای وزیر بی‌راه نمی‌گه بنده خدا.

آخه جان باختن 77 انسان ناقابل هم چیزیست که هیاهو بخواهد
تازه خس و خاشاک رو بخوایم کم کنیم حداکثر بمونه دو یا سه نفر که اونم اصلاً مهم نیست.

شاهدش هم اینکه هیچکس نه از این حرف تعجب کرده نه واکنش نشون داده.
کلاً واکنش کار بدیه خصوصاً اگه از نوع منفی و تازه تو یه برنامه زنده تلویزیونی باشه

کلاً به ما ملت زیاد رو دادن. خوب یه اتفاق طبیعی افتاده به شما چه ! فضولین مگه ؟ خیلی زرنگین برین اینهمه پول امام زمان رو بهتون دادن خرج کنین، تفریح کنین تا سینماگران هم شاد بشن. والا !

اولی: براي تجربه كردن توهم آماده شويد:
روي لينك زير كليك كنيد. سپس روي عبارت "click me to get trippy" كليك كنيد.
به مركز صفحه نمايش به مدت 30 ثانيه خيره شويد. آنگاه به دستي كه با آن موس را نگه داشته‌ايد نگاه كنيد بدون آنكه دست خود را حركت دهيد ……    http://www.neave.com/strobe      تجربه جالبي است.

و دومی: هیچ گاه این سه حرف را فراموش نکنید: ل ح د

در برخی موارد شناسایی علایم سکته کار بسیار سختی است.
متاسفانه نا آگاهی افراد می تواند منجر به فاجعه  ای جبران ناپذیر شود. سکته می تواند باعث مرگ یا آسیب مغزی فرد گردد و این در حالیست که اطرافیان شخص حتی متوجه علایم سکته نشده‌اند.
پزشکان اعلام کرده اند که اطرافیان  قربانی می توانند تنها با پرسیدن سه سوال ساده متوجه علایم سکته شوند

ل: از شخص بخواهید تا لبخند بزند.

ح: از شخص بخواهید که حرف بزند یا یک جمله ساده را به درستی ادا کند.( مثلا: امروز هوا آفتابی است)

د: از وی بخواهید هر دو دستش را بلند کند.

اگر فرد در انجام هر کدام از موارد زیر مشکل داشت ، در اسرع وقت با اورژانس تماس گرفته و علایم را برای امدادگران توضیح دهید.
و اما نشانه دیگری از سکته: از وی بخواهید زبان خود را بیرون بیاورد. اگر زبان وی به راست یا چپ متمایل شده بود، بدانید که شخص دچار حمله شده است.

اول اون‌هایی که ندیدن می‌تونن اینجا دانلود کرده و ببینند بعد خودشون قضاوت کنند که اصلاً ارزش حاشیه سازی داره یا نه!

نظرم رو نمی‌خوام بنویسم. شاید بعد از دیدنش متوجه بشید چرا.
فقط توصیه می‌کنم همراه بچه‌ها نبینید چون جدای از اینکه بیش از بیست دقیقه از این برنامه پنجاه دقیقه‌ای به بیان فحش میگذره، نکاتی با طعنه‌های آشکار بیان میشه که بچه‌های این دوره زمونه قبل از اینکه ما دوزاریمون بیفته نیششون وامیشه.

خیلی‌ها مثل خودم به دلیل خاصیت‌های فراوانی که برای چای لیمو (گرفتن آب لیموترش توی چای داغ) برشمرده میشه این فن رو موقع بیماری‌هایی نظیر سرماخوردگی میزنن، حتی مواقع عادی.
دیشب مقاله مفصلی در این خصوص خوندم که با دلایل فراوانی اثبات کرده بود این کار نه تنها منفعتی برای حال و روز بیماری و مصرف کننده بی‌نوا نداره بلکه بشدت مضره.
من که از بیشتر اصطلاتی که بکار برده بود چیزی سرم نمی‌شد ولی خوب حالا درست و غلطش به پای محقق محترم.
ما که همچنان از مزه چای و لیموی همایونی خوشمان می‌آید و توی چند ماه اخیر اونقدر درد و مرض به جونمون افتاده که به مضراتش هم کاری نداریم. شما هم خودتان می‌دانید.

امروز دوست عزیزی که گفتم ظاهراً ما رو از لیستش بیرون کرده داستان کوتاه و قشنگی فرستاده برام که قبلاً چندبار خونده بودم ولی نمیدونم چرا این‌بار خیلی حالی به حالی شدم. مریضی رقیق‌القلبمون کرده یا چیز دیگه‌ایه نمیدونم.
اینکه میگن هر حرفی یه جا و مکانی داره رو 100٪ حس کردم.
ضمناً عرض کنم که شخصاً دیگه به فداکاری برای نسوان محترم اعتقادی ندارم چه برسه ار نوع خرکی آن، اما بر فرض که برای فرزندش بوده، تفسیرش رو بی‌خیال می‌شم و مجالی میذارم تا فمنیست‌های محترم واسه خودشون حال کنن.

این هم داستان ارسالی دوستمون:

یک روز آموزگار از دانش آموزانی که در کلاس بودند پرسید آیا می‌توانید راهی غیر تکراری برای ابراز عشق بیان کنید؟
برخی از دانش آموزان گفتند با بخشیدن عشقشان را معنا می‌کنند. برخی «دادن گل و هدیه» و «حرف‌های دلنشین» را راه بیان عشق عنوان کردند. شماری دیگر هم گفتند «با هم بودن در تحمل رنج‌ها و لذت بردن از خوشبختی» را راه بیان عشق می‌دانند.

در آن بین، پسری برخاست و پیش از این که شیوه دلخواه خود را برای ابراز عشق بیان کند، داستان کوتاهی تعریف کرد:
یک روز زن و شوهر جوانی که هر دو زیست شناس بودند طبق معمول برای تحقیق به جنگل رفتند. آنان وقتی به بالای تپّه رسیدند درجا میخکوب شدند.
یک قلاده ببر بزرگ، جلوی زن و شوهر ایستاده و به آنان خیره شده بود. شوهر، تفنگ شکاری به همراه نداشت و دیگر راهی برای فرار نبود.
رنگ صورت زن و شوهر پریده بود و در مقابل ببر، جرات کوچک‌ترین حرکتی نداشتند. ببر، آرام به طرف آنان حرکت کرد. همان لحظه، مرد زیست شناس فریاد زنان فرار کرد و همسرش را تنها گذاشت.
بلافاصله ببر به سمت شوهر دوید و چند دقیقه بعد ضجه‌های مرد جوان به گوش زن رسید. ببر رفت و زن زنده ماند.

داستان به اینجا که رسید دانش آموزان شروع کردند به محکوم کردن آن مرد.
راوی اما پرسید : آیا می‌دانید آن مرد در لحظه‌های آخر زندگی‌اش چه فریاد می‌زد؟
بچه‌ها حدس زدند حتما از همسرش معذرت خواسته که او را تنها گذاشته است!

راوی جواب داد: نه، آخرین حرف مرد این بود که:
«عزیزم ، تو بهترین مونسم بودی. از پسرمان خوب مواظبت کن و به او بگو پدرت همیشه عاشقت بود.››

قطره های بلورین اشک، صورت راوی را خیس کرده بود که ادامه داد:
همه زیست شناسان می‌دانند ببر فقط به کسی حمله می‌کند که حرکتی انجام می‌دهد و یا فرار می‌کند.
پدر من در آن لحظه وحشتناک، با فدا کردن جانش پیش مرگ مادرم شد و او را نجات داد.
این صادقانه‌ترین و بی‌ریاترین‌ترین راه پدرم برای بیان عشق خود به مادرم و من بود.

چندوقت پیش یکی از دوستان بلاگستانی سرمای سختی خورده بود و تو وبلاگش نوشته بود دوتا موقع هست که هرکی ازم خواستگاری کنه قبول می‌کنم. اولیش موقعی که سرما خوردم و دومیشم یادم نیست. اون یادش بود، من یادم نیست.

حالا می‌تونم درکش کنم با این فرق که من تو شرایط نرمال هم خواستگار ندارم چه برسه به این اوضاع و احوال !

امشب یه جورایی سر کیفم چرا که اخوی محترم برای ماموریتی به خوزستان سفر کردن، حالا خوب دیگه برای ماهایی که دور افتادیم از اون فضا و مکان رفتن اونجا مصادف میشه با زنده شدن کلی خاطرات. بنده خدا توی جاده سوسنگرد سر سه راه شهادت وایساده بود و یادی از ما کرده و زنگ زد بهم که فلان جا هستم و یادت کردم. کلی بهم حال داد.

برای چند دقیقه‌ای رفتم تو اون موقع‌ها. یاد یه ماجرای بامزه افتادم:

بعد از کربلای چهار بود داشتیم به سرعت یگان‌های مختلف لشکر رو برای کربلای پنج آماده می‌کردیم.

وظیفه‌ام توی لشکر ایجاب می‌کرد که دائم بین ستاد لشکر (که کنار همین سه راهی بود)، قرارگاه خاتم، اسکله خرم‌شهر و شلمچه در رفت و آمد باشم و برای همین تمام منطقه رو مثل کف دستم می‌شناختم خصوصاً بعد از شروع عملیات، مناطق تازه آزاد شده توی شلمچه و بخوبی باید می‌شناختم چون بیشتر شبا توی اون منطقه تردد میکردم و البته چراغ خاموش ولی باز از شوخی‌های نیرو‌های خودی و جدی‌های عراقی‌ها هم بی نصیب نمونده بودم. یه تیر خورده بود به پام و نمی‌تونستم در اون شرایط بیام عقب.

بچه‌های بهداری که جرات نمی‌کردن حرف بهم بزنن دست به دامن فرمانده بهداری (اگه اشتباه نکنم اسمش دکتر چمنی بود) شدن اون بنده خدا هم که دید واسه نگه داشتن من کاری از دستش بر نمیاد پامو گچ گرفت تا زیر زانو که محفوظ تر بمونه و به دژبانی ستاد هم سفارش اکید که هر موقع فلانی وارد ستاد شد تا من برگه خروج ندادم نره بیرون که مثلاً یه سر برم پام رو ببینه. ما هم که خدای پیچوندن

البته اون بنده خدا حق داشت با دوتا سوراخ مجبور شده بود گچ بگیره، از عفونت کردنش می‌ترسید. دائم باید گچ رو برای تعویض پانسمان عوض می‌کرد و این پروسه یعنی چند ساعت معطلی که من وقتشو نداشتم.

منم که خیر سرم با اون وضع رانندگی هم میکردم

تو همین اوضاع بعد از یه هفته که ما شده بودیم جن و ایشون بسم‌الله، یه شب بچه‌های بهداری آمار ماشین منو تو محوطه ستاد بهش داده بودن و اونم یکی از بچه‌هاشو فرستاده بود دم دژبانی که حقیر رو خفت کنه و کت بسته تحویل ایشون بده، منم که عمراً کم بیارم. اصلاً افت داشت برام

موضوع توسط بچه‌های نفوذی تو دژبانی که بگوشم رسید خودم سر سنگین رفتم پیشش که مثلاً الوعده وفا.

آقای دکتر هم که دست ما رو خونده بود و خودش گرگ‌زاده تا ریخت گل‌آلود بنده رو توی اون بهداری استریلش دید داغ دلش تازه شد حالا بد و بیراه نگو که کی بگو. همینطور که اون داشت خودشو خالی می‌کرد رفتم تو اتاقش که برق ما رو گرفت با قدرت دومگاولت!

همین اخوی گرامی ما نشسته بود داشت می‌خندید !

جناب دکتر که قیافه برق گرفته من و بند اومدن خنده اخوی و ایضاً خیره شدن ما رو به هم دید آروم آروم ولومش اومد پایین تا کاملاً خاموش شد.

بعد از چند لحظه که پریدیم بغل هم و ماچ بوسه از این حرفا، نطق آقای دکتر دوباره باز شد که شما همدیگه رو می‌شناسین ؟

اخوی همینطور که مثل انار داشت منو باعصاهام تو بغلش آبلمبو می‌کرد و گل و لای خشک شده لباسام رو خورد میکرد میریخت کف بهداری تیتیش مامانی دکتر، گفت: ای،  یه کم،  داداشیم.

در نظر بگیرید قیافه فرمانده مقتدر بهداری لشکر رو که برای بازرس ستاد کل، کیلو کیلو صفحه گذاشته پشت سر ما که الآن یکیو میارن، دیوانه‌ایه که نگو و . . . اندر محاسن نیمچه عقل ما فرمایش‌ها خلاصه و حالا فهمیده طرف داداش خودمه

هر چند به دلیل اینکه کسی توی لشکر منطقه رو بهتر از من نمی‌شناخت در اون سفرشون برای بازدید منطقه، بعد از تقریباً یک سالی که همدیگه رو ندیده بودیم تونستیم دو روزی کنار هم باشیم که خود همین دوروز هم کلی تعریف داره ولی حال و حوصلم نمیاد دیگه بنویسم شاید بعداً

غرض این بود که بعضی وقتا یه یاد کردن کوچیک و تلفن ناقابل می‌تونه برای طرف مقابل چقدر خوشایند باشه

نتیجه اخلاقی: نفهمیدم اینجا اینقدر بازدید کننده داره یا (زبونم لال) خاندان مذکور این همه طرفدار

یکی از دوستان که نام فامیل همایونی داره پیامک زده که: اخیرا به همایونی ما بدجور گیر میدی‌ها

این پروسه دردهای بی درمون که افتاده به جونم خسته‌ام کرده دیگه، چندتا کار طراحی کوچیک برای جایی دارم انجام میدم کلی فسفر ازم سوزوند. پیش خودم گفتم کجایی جوونی که یادم افتاد اون موقع هم پخی نبودیم، کلا بی خیال شدم برگشتم سر کارم.

پریشب خیلی حالم بد بود. به طریقه قهوه‌خونه‌ای نشسته بودم رو مبل کنار شومینه، گفتم: آه مُردم
دختر بزرگم همینطور که سرش تو جزوه‌هاش بود گفت خدا نکنه باباجون.
من برای اینکه فضا رو تلطیف کنم گفتم: وقتی مردم دور قبرم دائم آب صابون بریزین مردم بخورن زمین، من بخندم، روحم شاد بشه
دختر کوچیکم قش و ریسه رفت!
پدر صلواتی!!
مردن من اینقدر باحاله

چندی پیش اکانت ما رو بستن! ایمیل زدم که چرا؟ جواب دادن که چندتا اکانت داری بستیم

خلاصه بعد از 11تا ایمیل که اشتباه کردین و همین یکی رو هم گاهی میرم توش و از این حرفا دوباره جواب نامه آخرم رو داده و خیلی بامزه دقیقاً نوشته نامه اول رو توش نوشته با همون فونت، رنگ و سایز !!

نمیدونم اپراتور ایمیلشون عوض شده یا طرف بنده خدا ریست شده

غرض خداحافظی از دوستان بالاترینی بود

سرگیجه، سردرد، سرخوردگی از برنامه‌های پرنشاط تلویزیون، سرماخوردگی، سه تا دیگه تا هفت سین کم دارم

این روزا خیلی یاد پدرم مرحومم می‌کنم، یه فاتحه مهمونش کنید.
نوجوان بودم، یه شب بی خبر از جبهه اومده بودم مرخصی، نمیدونم چه خبر بود که پدرم توی خونه تنها بود. به ندرت پیش می‌اومد که مادرم تنها بذاره ایشون رو. منم در نقش ناجی پاشدم با سوسیس و تخم مرغ شام درست کردم.
نیمه‌های شب از خواب وحشتناکی که دیده بودم پریدم (یادم نیست چه خوابی بود) ولی خیلی حالم بد شده بود. مرحوم پدرم گفت مال شام سنگینه. هم تخم‌مرغ و هم سوسیس هر دو سنگینه.
بعضی حرفای والدین گاهی بدون اینکه علتش معلوم باشه خیلی تو ذهن بچه‌هاشون جاگیر می‌شه و این حرف ایشون از اون به بعد تو ذهنم حک شده که شب‌ها سنگین نخورم.
امشب در اقدامی ناجوانمردانه چهارتا تخم مرغ خوردم. تموم که شد مغزم فعالیتش رو از سر گرفت و یاد حرف پدرم افتادم. غلط نکنم امشب خواب محمود رو می‌بینم.

یکی از دوستای دخترم (بخدا منظورم همون دوست‌های دختر بزرگه خودمه‌ها) پیامک زده بهش که تو وبلاگ باباتو مینویسی !
اولاً که عموجون اون تا تهش مخه ولی من توی همون سر مخم موندم.
دوماً به کوری چشم اجانب، سران فتنه، استکبار جهانی عزیز و شیخ حسین اوباما این وبلاگ تنها چیز کاملاً شخصی منه.
سوماً اگه داری سوسه میای که کامنت بارونم کنین از همین الآن بگم که فقط شعر یه توپ دارم قلقلی رو بلدم جواب بدم.
چهارماً میخوای بگی حرفام دخترونه است !!! همینه که هست.

علیرضا پهلوی (پسر دوم شاه سابق) هم که با 270تا قرص همایونی خواب به خواب شد بنده خدا. طفلک آش نخورده دهن سوخته بود. بزرگترین بدشانسی اینه که پسر شاه باشی، هنوز دست چپ و راست رو یاد نگرفته عضو خاندان منحوس و فراری و ملعون بشی، همیشه به دلیلی که نمی‌تونی بفهمی چیه از جونت بترسی، به جرم فرزند اون پدر پودن هم همه جا محکوم باشی و . . . حقیقتاً دلم سوخت واسش

خدا رحم کرد چیزی برای گفتن نداشتم

با همین حالم زنگ زدم به همون دوست عزیزم که گفته بودم، برای تبریک سال نو. به محض اینکه گوشی رو برداشت گفت هر چی بگی خودتی !!!
گفتم تو چقدر خوبی

تو این حال و احوال یکی از بچه‌ها زنگ زده گلگی از یک دوست مشترک. بدبختانه درجریان کامل مشکلشون بودم. همینطور که حرف میزد یاد این جوک افتادم:
اولی: آقا این همسایه مون ساعت 2 نصفه شب هی با مشت می کوبید به دیوار خونمون!
دومی: عجب آدم‌های مردم آزاری پیدا می‌شن. حتماً نذاشت بخوابی؟
اولی: نه، خوشبختانه خواب نبودم، داشتم شیپور تمرین می‌کردم!

میزنی کانال بعدی:
دختره با دوست پسرش مال مردمو میدزده می‌اندازه گردن یکی بعد اون خودشو سپر بلای این دختره می‌کنه شونصدتا تیر می‌خوره

یه کانال دیگه رو امتحان می‌کنی:
یارو تو پارکینگ چندطبقه یه ساختمون بزرگ گرفتار یه جانی شده که همه رو داره یکی یکی می‌کشه. تصور کنید، همه فیلم همینه

کانال بعدی:
زنه دخترش رو برداشته فرار کرده، شوهرش افتاده دنبالش، یه عده دیگه دنبال هر دوشون، عده‌ای هم دنبال همشون . . .

کانال بعد:
ما به نمایندگی شما از خودمون و فیلم‌بردارو تهیه کننده تشکر می‌کنیم و همینطور عوامل پشت صحنه که خیلی زحمت . . .

کانال بعد:
باید شومبول این سران فتنه که با همه دستشون تو یه کاسه است کشید تا درس عبرتی بشه برای بقیه . . .

پدر دوست دخترم (منظور هم‌دانشگاهی دختر بزرگه خودمه‌ها) رفته تو کما

مادر یزرگ اون یکی هم که تا دیروز تو کما بود رفت به رحمت خدا

ولی خودمونیم این تبلیع ایزی‌لایف عجب شادی آوره، بخندین دیگه، ببینین چقدر خوشبختیم، شاد و سرزنده

تازه هیچکس هم خبر نداره، رازیه بین خودمون

هنوز دهن باز نکرده بودم که گفت لطفاً درو ببند هوا سرده !!

گفتم: یعنی ببندم هوا گرم میشه ؟

هر دو خندیدیم، از قید سؤالم گذشتم اومدم بیرون

ارزش اون به قد و قواره درخت نیست بلکه به عمق ریشه‌هاشه.

این همه فقط برای یک ارزن صداقت !!  چقدر سخاوتمندانه !

سلام به خودم که سال سختی رو پیش رو گذاشتم اما هنوز زنده‌ام، چطورش رو نمی‌دونم و شاید نباید بدونم

در به در بدنبال بهونه‌ای برای شروعی دوباره بودم، شاید همین سلام خودش بهونه‌ای جدید باشه

سلام خدا

سلام سلامتی

سلام

ملا می‌گه با عدالت آسمونی یا عدالت زمینی؟
بچه ها میگن خوب عدالت آسمونی بهتره با عدالت آسمونی تقسیم کن.
ملا هشت‌تا گردو می‌ده به اولی دوتا می‌ده به دومی و یه پس گردنی محکم هم می‌زنه یه سومی

بچه‌ها شاکی میشن می‌گن این چه عدالتیه ملا؟

ملا می‌گه خدا هم نعمتاشو بین بنده‌هاش همینجوری تقسیم کرده

از اونجایی که مدت‌ها قبل خودم با این موضوع چند روزی سرکار بودم و کلاً فضولی با من پا به عرصه وجود گذاشته، مختصر اطلاعاتی که داشتم رو برای لیست گیرندگان نامه فرستادم.

حالا بگذریم که این دوستمون مثل اینکه منو از لیست قشنگش حذف کرده ولی امروز یکی از گیرندگان عزیز اون نامه پیامی فرستاده به این مضمون:

سلامٌ عليكم؛
از پاسخ مفصّل و قانع کنندة جنابعالی بسیار تشکر و قدردانی می نمایم. انشاءالله موفق و مؤیّد باشید.

اونقدر مشعوف شدم که زنگ زدم یکی از بچه‌ها تو قم مزنه قیمت عمامه رو گرفتم که خوشبختانه هدفمندی یارانه‌ها هنوز تاثیری روش نداشته ولی بعدش به فکر افتادم که نکنه زود جوگیر شدم

از اونجایی که با این قیمت اعلام شده دیگه نمی‌صرفه برید شکایت کنید و هزینه‌های دعاوی رو پرداخت کنید، لطفاً خودتون شما حساب بدین تا هرچی دلم می‌خواد بارتون کنم و نقدی هم حساب کنم.

تبصره یک: به اونایی بطور همزمان لعنت بر پدر مادرشون بفرستم، دوبرابر پرداخت خواهد شد.
تبصره دو: اگر حساب سامان یا سپهر ندارید لطفا شماره کارت شانزده رقمی بفرستید.
تبصره سه: کسانی که شماره حساب ندارن برای طرح شکایت فقط به شعبه فوق مراجعه کنند.
تبصره چهار: به دلیل محدودیت بد و بیراه‌هایی که بلدم، اولویت با مراجعانی است که سریع‌تر اقدام کنند.

نوبه دیگه‌اش هم شب کریسمس (شب تولد حضرت مسیح) که طبق معمول من زنگ میزنم و اونم طبق معمول چهل دقیقه برام توضیح میده که 25 دسامبر کریسمس آسوری‌هاست نه ارمنی‌ها و روایت کریسمس ما ده روز دیگه‌است و . . .

امسال با کلی یادداشت که اینطرف و اونطرف گذاشته بودم حواسمو جمع کردم که این اشتباه را تکرار نکنم و چهل دقیقه وقت نازنینم رو سر درس تکراری تاریخ و معارف نگذرونم.

امروز SMS زده که : تو هنوز زنده‌ای ؟ کریسمس زنگ نزدی نگران شدم !!!!!!؟

گذاشتم همون پنجم ژانویه زنگ بزنم جای تبریک کلی فحش بارش کنم

یه مدتی بعد چیزای گرون رو با عشق تشبیه می‌کردن

بعدش تا همین یه مدت پیش هر عشقی یه قیمتی داشت

الآن مدتیه فقط با عشق مزنه می‌گیرن، خود عشق دیگه قیمتی نداره

از فردا همه در انتظار پایان نفس‌های آخرش می‌نشینیم، لطفاً مزاحم نشوید

هنوز صداش تو گوشم داره چرخ میزنه !

پزشکان محترم مغز و اعصاب صف بکشند ولی منتظر نباشند. با اون قرص‌هایی که دفعه پیش به ناف مبارک بستید، زیارت چهره نورانی ملک‌الموت رو ترجیح می‌دم